تهرانى آموخت و قوانين ، شرح مطالع ، نجوم و هيئت را در محضر سيد محمد جواد قاهانى فرا گرفت . سپس در مدرسهء حاج ابو الحسن ، علم اصول را از سيد محمد جمارانى و در مدرسهء سپهسالار ، علوم و منطق و حكمت را در خدمت ميرزا طاهر تنكابنى آموخت و در ضمن ، در مدرسهء دار الفنون هم به فرا گرفتن زبان فرانسه پرداخت . ميرزا عبد العظيم قريب از سال 1317 قمرى ، داوطلبانه در مدرسهء علميّه كه تنها آموزشگاهى بود كه به سبك جديد داير شده بود ، در كلاس دوم و سوم ابتدايى به تدريس پرداخت . بسيارى از رجال عالم سياست و علم و ادب كه بعدها نامى شدند از شاگردان او محسوب مىشوند . از سال 1324 قمرى در مدرسهء نظام شروع به تدريس كرد و مدتى طولانى به اين كار پرداخت . در سال 1325 قمرى در مدرسهء سياسى قديم و مدرسهء دار الفنون و سپس در دار المعلمين مركزى از اولين دورهء تأسيس آن شروع به تدريس كرد . استاد عبد العظيم قريب با تدوين دستور زبان فارسى خدمتى بزرگ به زبان و ادبيات فارسى كرد . بايد در نظر گرفت كه قبل از اين اقدام او ، دستور زبان فارسى تدوين نشده بود و او اولين كسى بود كه اين كار را انجام داد . استاد قريب مردى به شدت مذهبى بود و اين گونه كه نگاشته‌اند هرگز نماز و روزه‌اش ترك نشد . خطى خوش داشت . شعر نيز مىسرود . از سال 1306 خورشيدى تا سال 1311 استاد و معلم محمد رضا پهلوى وليعهد وقت ايران بود ولى گويا بذر در شوره‌زار پاشيد . به پاس همين خدمت و خدمات 50 سالهء فرهنگىاش بود كه در سال 1326 خورشيدى به نشان درجهء دو همايون و دريافت دستخط پهلوى دوم نائل آمد 40 . استاد عبد العظيم قريب در فروردين‌ماه 1344 درگذشت . برخى از آثار او عبارتند از : 1 - اخبار برامكه . 2 - بداية الادب . 3 - تصحيح بوستان سعدى . 4 - دستور زبان فارسى . 5 - دستور زبان به اسلوب السنهء مغرب زمين .